januari 2007

La Plagne in Frankrijk

We vertrekken vrijdagavond 27 januari om middernacht met z'n drieen voor een rit naar La Plagne in Frankrijk. Twee anderen zijn al onderweg en nog twee andere nemen de trein. Zaterdagochtend zijn we er, regelen de formaliteiten in een ander dorpje waar iemand van Bizztravel is voor de skipas en de sleutel voor ons appartement te Les Chalets et Lodges desAlpages. Onze ski's halen we in het centrum van een ander dorpje en dan is het nog even de sneeuw proeven. Ons appartement ligt direct aan de piste dus we kunnen er al skiend naar de centrale plek waar de skiliften zijn en voor onszelf de skilessen beginnen. We zijn namelijk nog steeds beginnend, de een nog alleen blauwe pistes, de andere gaat al vrij snel naar de groep met de rode pistes. De andere vijf van onze groep gaan tochtjes maken en zijn ervaren zwarte piste skiers. Onze lessen duren van 10 tot 12 uur in een groep van ongeveer personen, allen Franstalige vrouwen van rond de 45 jaar. Na de les is het is het meestal de zelfgemaakte baquettes eten en zelf een aantal pistes doen die we van de lessen hebben leren kennen want gelukkig doen we steeds verschillende gebieden tijdens de lessen zodat je veel ziet. En ondertussen af en toe ergens een bak koffie doen of een soepje eten. De tijd vliegt eigenlijk iedere dag want het is dan al vrij snel tegen een uur vier. Dan is het tijd om ergens een terras te nemen want het weer is lekker genoeg om niet binnen in de kroeg te gaan zitten. Dan zien we ook onze meestal onze andere groepsgenoten en uiteindelijk zijn degene die die avond moeten keuken al eerder weg voor de boodschappen. Meestal zitten we op een terras van waaruit we in 5 minuten skien bij ons appartement zijn.

's ochtends kunnen we in het appartementencomplex ontbijt krijgen als je dit uiterlijk de dag ervoor maar besteld hebt (stokbrood, croissants en pain-du-chocolat). We koken om de beurt in ons appartement en dat betekent ook dat we boodschappen doen in de lokale supermarkt en er blijkt ook een markt te zijn waar we lekkere lokale kazen en worsten kunnen inslaan. De prijzen op deze markt zijn natuurlijk erg hoog want dit is het seizoen dat ze het moeten verdienen. Verder vliegen de avonden voorbij met muziek, praten en spelletjes. Stappen doen we deze vakantie niet De enige apres-ski is dat we na het skien steeds afspreken in dezelfde kroeg op de piste van waaruit we dan nog een minuut of 5 terug moeten skien naar ons appartement. We gaan ook een keer lekker uit eten en dan zijn er altijd wel een paar die de kaasfondue nemen waar je dan ook mee kan eten want die eet je zelden alleen op omdat deze machtig is. De laatste vrijdag gaan we met z'n allen skien en zo zien we nog een aantal pistes die we nog niet hadden gezien. De zaterdagochtend leveren we al onze spullen in en dan is het een lange rit terug.

La Plagne is een erg mooi gebied, ons appartement was redelijk ruim en supergelegen in de sneeuw en al skiend er naar toe of naar de piste waar de liften stonden. We hebben de hele week supersneeuw gehad, af en toe keiharde gladde stukken en heerlijk weer, dat wil zeggen veel zon, weinig regen of harde wind en geen zware sneeuwbuien.

maart 2006

Ehrwald in Oostenrijk

We rijden op 18 maart tegen een uur of 5 's ochtends voor een rit van nog geen 900 km waar we uiteindelijk bijna 11 uur over doen. Deze keer gaan we voor het eerst met z'n tweeen in ons leven skien. We hebben geboekt in het sporthotel Schonruh te Ehrwald in Noord-Tirol dat net over de grens ligt met Duitsland. Ehrwald ligt in het skigebied Zugspitz Arena en omvat bijna 150 km skigebied bestaande uit 7 dorpen. Wat gelijk opvalt is dat het knusse karakter van de dorpjes, en het skigebied ligt ook vrij leg (tussen de 1000 en 1700 meter) dus we hoeven ook geen bergwegen te nemen. We kunnen de skipas en huurski's lopend een paar honderd meter van ons hotel halen.

Anders dan de vorige skivakantie gingen we 's ochtends naar de les met de auto, nadat we eerst uitgebreid in ons hotel ontbaten en de webcams die er zijn van het hele skigebied bekeken. Onze auto parkeren bij de piste op een ruime parkeerplaats en dan op het gemakje met de skies naar de piste voor onze kaalhoofdige leraar. Onze klas was dermate klein en kende nogal wat uitvallers dat we regelmatig priveles hadden. Deze leraar was erg goed en was pas onze tweede ervaring maar een wereld van verschil met de eerste skileraar vorig jaar.

Aangezien we met z'n tweeen waren en halfpension hebben we geen afspraken of verplichtingen om boodschappen te doen of te koken. We hebben veel geskied elke dag maar waren af en toe wat eerder in ons hotel omdat er ook diverse sauna's waren. Ook was er een groot balkon waar je in de zon kan zitten en als je 's middags er op tijd bent kun je een gratis hightea met veel lekkere Oostenrijke gebakjes krijgen. Onze skipas was geldig voor meerdere dorpen dus we hebben ook bijvoorbeeld het grotere gebied van Berwang gedaan. Daar kwamen we op een gegeven moment op een voor ons te stijle afdaling zodat we uiteindelijk besloten om die voorzichtig lopend te doen. Ook hier konden we met de auto parkeren in een nabijgelegen ruime parkeerplaats.

Verder zijn we nog naar het 10 km verderop gelegen Garmisch-Partenkirchen (van het beroemde nieuwjaarschansspringtoernooi) geweest. Zonder toernooi en publiek is die schans niet bijzonder. Het dorp zelf is leuk om te zien met enkele winkels en kroegjes. Vooral omdat de overige dorpen in het skigebied niet meer dan een kerkje, supermarkt en enkele huizen bevat (de hotels en appartementencomplexen daargelaten). Qua apres-ski hebben we dit alleen gedaan op de pistes. Echt een discotheek hebben we niet bezocht. Dat kwam omdat we 's avonds in ons knusse hotel aten, hier ook standaard een toetje namen en koffie na met een drankje in de bar die hier bij zat. Dan kwam de man met de hamer langs en dan wilde je eigenlijk vroeg naar bed. We hebben daar een ander leuk Nederlands stel leren kennen die beiden op hetzelfde vakgebied zaten. De een was gestopt ermee en had een restaurant geopend (jongensdroom).

Al met al was Ehrwald erg gezellig, heeft voor ons als beginnende skiers een perfect skigebied (heel veel blauwe pistes) en ook het hotel is aan te bevelen. Hele leuke mensen hier, goed eten en lekkere sauna. We hadden de hele week vrij goed weer, met af en toe wat regen. Tegen een uur of drie was de sneeuw meestal vrij papperig en heb je eigenlijk geen snelheid meer. Dat had volgens de mevrouw uit het hotel niet alleen te maken met dat het al vrij ver in maart was maar ook met de gletsjer die elk jaar krimpt. Ze dacht dat over een jaar of dertig het hier wel eens afgelopen zou kunnen zijn.

maart 2005

Meribel te Frankrijk

We vertrekken middernacht naar Meribel in Frankrijk dat onderdeel is van het skigebied Les Trois Vallees dat volgens de beschrijving met zijn 600 km het grootste skigebied ter wereld is. We komen aan op 19 maart en zijn met een groep van 11. Vier zijn een dag eerder vertrokken om halverwege te overnachten. De rest rijden achter elkaar in twee auto's naar het ruime appartement dat zo'n half uur lopen van de piste in Meribel staat.

Meribel is een vrij grote plaats als we dit vergelijken met onze andere skivakanties met veel winkels, kroegen en enkele discotheken. We gaan een van de skishops in om voor het eerst kennis te maken met het passen van skies en de juiste stokken uitzoeken. Dan moeten we het hele eind ermee lopen naar ons appartement (zo'n half uur vrij steil omhoog) en dat doen we nog maar een paar keer want er gaat ook een bus waarna het dan nog maar een kleine 10 minuten lopen is.

We zijn met z'n elven en spreken af dat we om beurten koken voor de hele groep. Het grote appartement heeft een miniklein kookstel met 4 kleine gaspitjes waarvan er 1 kapot is maar het lukt iedere keer weer om een smakelijke maaltijd te verzorgen. Voor zo'n grote groep sla je ook gelijk een aantal grote afgeladen winkelwagens vol met boodschappen, chips, drinken en ontbijtbenodigdheden en gelukkig is er altijd wel iemand die 's ochtends versgebakken croissants en stokbrood gaat halen. Dat gaat allemaal met de auto en gelukkig is het niet glad op de steile bergweg naar ons appartement.

Wij gaan met nog iemand elke ochtend naar de skiles van 9.30 uur en hebben een Fransman die zijn talen niet echt spreekt dus het is vooral veel gebaren en voordoen. Hij schijnt zelf een goede skier te zijn maar heeft weinig didactische vaardigheden (come, follow me). Echt goed leren skien hebben we dus ook niet. Na de les eten we dan onze zelfgemaakte stokbroden en gaan we zelf het gebied verkennen. De meer ervaren skiers zitten soms tientallen kilometers verder dus die zien we meestal pas in de middag want tegenwoordig kun je elkaar makkelijk mobiel bereiken om af te spreken. Het is al redelijk tegen het einde van het seizoen zodat we op een gegeven moment met z'n drieen priveles hebben. En 's middags is de sneeuw erg papperig zodat in de avond sneeuwmachines worden ingezet om de pistes op te knappen. Het is onze eerste skivakantie dus van tevoren heb je niet zo'n beeld hoe je dagen helemaal gevuld gaan worden, maar die vliegen toch snel om met veel ski, terrasjes op mooie plekken in de bergen, enzovoorts. Onze eerste dag was op een groene wei en zelfs daar presteerde ik het om continu te vallen, maar gelukkig krijg je op een gegeven moment wel de slag te pakken. Het voelt alsof het allemaal erg hard gaat maar op de video ziet het er toch traag uit. Ook de eerste val in de skilift maken we mee en gelukkig zit er een veiligheidsklep op.

Tegen het einde van de middag gaan degenen naar het appartement die die avond kookbeurt hebben voor elf man en komt de rest ook naar het appartement. 's Avonds word er veel gepraat of doen we spelletjes en we gaan ook een paar keer in het dorp naar een discotheek die dan stampvol zit met harde muziek waardoor je elkaar niet goed kan horen. Verder gaan we nog een keer uit eten en kun je lekker van elkaar proeven vooral degenen die de kaasfondue nemen. De laatste vrijdag gaan wel met z'n allen toeren en daarna is het de spullen inleveren en de dag erna het appartement een beetje redelijk opruimen (bezemschoon op z'n Frans). Op de weg terug gaat er een auto eerder weg omdat die misschien nog een overnachting pakt. De overige twee auto's rijden weer achter elkaar en uiteindelijk worden we gebeld omdat de eerste auto een lekke band heeft en aangezien er alleen vrouwen in zittten is er hulp nodig bij het verwisselen van de band die natuurlijk niet geschikt is om lang op te rijden.

Meribel was onze eerst skivakantie, we zijn ook besmet met het skivirus om dit nog vaker te doen. We hebben geluk gehad met het weer dat zonnig was, geen sneeuwstormen of zware regenbuien. Alleen later op de dag was de sneeuwkwaliteit slecht maar het was dan ook al bijna eind maart. Enige minpunt was toch wel de afstand van ons appartement naar de piste. Gek genoeg hadden we zonder echte training vooraf nauwelijks spierpijn terwijl je de hele dag spieren gebruikt die je anders niet echt gebruikt.